Bir arkadaşın makinasını kullanıyorum. Onun açılış sayfasından şu sayfaya geldim:
http://www.newearth.demon.co.uk/asimov/asht04.htm



Okurken tüylerim diken diken oldu. Çocukluğumda okuyup çok sevmiştim Asimov'un "İmparatorluk" serisini. Altın Kitaplar'dan bu başlıkla çıktı, "Foundation"ı böyle çevirmişler, sonra "Vakıf" diye de çıktı sanırım. Bu arada "Foundation", "El Kaide" demek, peh peh peh, her neyse... Bunu okurken, tanıdık isimlerin neler yaptığını hatırlarken, gene çok etkilendim. Bunu düşününce, kutsal kitaplarla büyüyen kişilerin, o kitapları okuyunca ya da o kitaplarda anlatılan olaylar hatırlatılınca çok etkilenmesine şaşırmamak lazım diye düşündüm.

Küçükken duyduğunu, okuduğunu pek sorgulamıyorsun. Ne kadar fantastik olursa olsun, inanmasan bile, inanmışsın gibi hisler oluyor içinde. Bu hisler, bu izlenimler kalıyor. Büyüdüğün zaman, ya da büyürken, bir takım savunma mekanizmaları gelişiyor; o hissi kapılar kolay kolay açılmıyor. Sonra dönüp o öğrendiğin, duyduğun olayları ya da onlarla ilgili başka olay ve kişileri duyunca yaşadığın duygular; büyüdüğünde, ancak gerçekten doğruluğuna emin olduğunda yaşadığın bir kesinlik duygusuyla aynı oluyor.

Anlatamadım ya... Niye yazdım ki zaten bunu? :-)

kış geldi...

hah ne güzel yağmurlar kesildi derken soğuklar bastırdı. şaka maka geldi kış.
güzel anneciğimin ördüğü güzel atkıyla bereyi çıkardım.


aslında o atkıya uyan bere de vardı ama bir gün düştü cebimden galiba. acıba örebilir mi annem gene?

inanamıyorum daha on gün önce denize girdiğime yahu :-) iyiki girmişim.
valla bu sefer feci vurdu memleketten ayrılmak. hadi hayırlısı...

susam sokağı

eğer pastacı olsaydım, sana pasta yapardım. ama pastacı değilim. sana pasta yapamam...
elmaslarım olsaydı, hepsini sana verirdim. elmaslarım yok benim. hepsini sana veremem...

gibi bi' şeyler. kermitcağız içli içli söylerdi susam sokağında.
facebook'ta "en sevdiğim sayı 6"yı gördüm de aklıma geldi :-)

yazmak çizmek

ne zor bir şey aslında kimin okuyacağını bilmeden yazmak. hoş kimin okuyacağını bilerek yazmak da kolay gelmiyor ya bana :-) nasıl yapıyor insanlar yahu? güzel güzel kelamlar ediyorlar, hiç "bunlar yerine varır mı" kaygısı taşımadan; ince eleyip, sık dokumadan. şairlik ondan zor herhal, neyzenlik de. ama neyzenlik daha zor yaw, gerçekten pek bir sevmek lazım. biraz bilim insanlığı gibi: üflediğin zaman ne ses çıkacağını bilmeden, tek bir ses çıkaramadan altı ay üfle dur. ondan bırakıcam bu işleri diyorum. iki yıldır dinlemeye değer bir ses çıkaramadım.

neyse bunu da yollayım blog kardeşe, bir iki güne silerim nasıl olsa beğenmezsem :-) adını da koyduk yavrucağın "stars, our destination" diye. ne yıldızla alâkası var, ne son durakla. şikayet de edemez ki (izmir ki'si oldu bu :-)) ne yazsam onu okurum bir tek. ne garip di' mi yapay çizgiler çekmek, "bu benim, bu blog" diye ayırmak; kafana göre bir çizgi çekip, sonra gerçekten orada çizgi varmış gibi "bu benim, bu sensin" sonra da kaptırıp "bu iyi, bu kötü" demek. amma felsefi oldu ha :-) silmem ben şimdi bunu, birisi okur beğenir diye umarım. anaa! başa döndük... :-) :-)

Leiden

Ofisimdeyim, Leiden'da. Kulağımda bir taraftan Ezginin Günlüğü 'Aygız', bir taraftan martı sesleri, hava güzel, program da çalışıyor gibi. Var mı böyle bir keyif? ;-) Anladım "ağzımda bal gibi bir türkü" ne demekmiş...

walking

To oppose something is to maintain it.
They say here "all roads lead to Mishnory." To be sure, if you turn your back on Mishnory and walk away from it, you are still on the Mishnory road. To oppose vulgarity is inevitably to be vulgar. You must go somewhere else; you must have another goal; then you walk another road.

This is from my favourite book, "The Left Hand of Darkness". I agree with it, at least in the context that it is used. I want to take the metaphor a little further though, and certainly out of context. If you turn around and walk far away, then eventually the roads merge (or fork, depending which way you are walking) and you are on a road that leads to multiple places and so you are no longer on the Mishnory road. Also, if you had a specific aim, like asking a question to foretellers, whether you are walking towards the Mishnory or away from it makes some difference -- at least for the foretellers, not necessarily for you.